Vegetarisch eten in Duitsland
Het buiten-de-deur-eten avontuur van een (lacto-ovo) vegetariër gaat, ook in Nederland, niet over rozen, dat weten we allemaal. Maar op mijn reis naar Duitsland was het een paar maal weer extreem treurig gesteld. Het ging overigens hetzelfde aantal keren goed, dus de stand is 2 / 2.
Misser 1: Een trendy restaurant (Casino Zollverein) serveert als lunch een mooi stukje tonijn zalm op een bedje van salade en paprika. De vegetariërs krijgen exact hetzelfde, maar dan zonder de tonijn zalm en op de koop toe nog minder paprika dan de viseters. Een beetje buffelmozzarella had niet misstaan. Erg fout dus!
Duim Op 1: Het restaurant waar we s’ avonds eten heeft er beter over nagedacht. Ondanks dat het er wat ouderwets uitziet zet men, in tegenstelling tot het eerder genoemde übertrendy restaurant, de vegetariërs een broccolisoep voor die goed op smaak is, gevolgd door een groentenstrudel (alleen in het Duits) en een toetje. Compliment!
Duim Op 2: Na een dag Buchmesse is het goed eten zullen de organisatoren gedacht hebben. We bezoeken een van de bekendste en beste Appfelwein Kneipen in Sachenhausen, aan de rand van Frankfurt. Ik ben daar al eerder geweest om met Duitse vrienden iets te drinken, maar ik heb er nog niet eerder gegeten. Meestal was de aankomsttijd tegen een uurtje of tien/elf… Dus nix eten!!
Mijn tafelgenoten krijgen een enorme schaal met allerlei soorten varkenvlees die, okay als je ervan houdt, helemaal prima van kwaliteit is, zo hoor ik. Met argusogen kijken mijn tafelgenoten naar het bord met groene kledder waarin halve eieren drijven. Daarnaast een bord met gebakken aardappelen. Ik weet ze te overtuigen dat ik precies weet wat ik ga eten en daar zelfs erg blij mee ben. Frankfurter Grüne Soße (link alleen in het Duits), het lievelingsgerecht van de in Frankfurt geboren Johann Wolfgang von Goethe. Na wat mensen te laten proeven is men het roerend met me eens: Frankfurter Grüne Soße is GOED!!
Misser 2: Op weg terug naar huis maken we rond het middaguur een tussenstop voor een warme lunch. De tomatensoep die naast de niet-vegetarisch soep op tafel komt is kokend, maar prima van smaak. Wat me hierna overkomt is me de laatste 10 of 15 jaar in Nederland niet meer gebeurd. De kok heeft het gore lef me een kale omelet met drie stukje aardappel ernaast voor te zetten. Ik heb geen zin in een gezelschap van een man of 50 een scene te schoppen, maar mijn hart is er goed voor. Had er dan nog wat paddestoelen of groenten in gedaan… Terug naar school met die kok!
Zoals gezegd, het leven van een planteneter gaat, zelfs in 2007, niet over rozen…
Filed under: DAILYlife, TRAVELlife, VEGGIElife
