Ik heb het eigenlijk nooit over de Nederlandse politiek, omdat ik me er niet echt driftig mee bezig houd, maar er beginnen me toch aan de linkerkant van het politieke spectrum wat tendensen op te vallen. Tendensen die te hebben met vriendjespolitiek, zakkenvullen en mooipraterij, die we naar mijn idee zeer veel en vooral tegenkomen bij de roodgeroosde en uit volle borst de Internationale zingende salonsocialisten van de PvdA.

Wanneer er weer eens sprake van het aan vriendjes toewijzen van klusjes, toelages en potjes die creatief gebruikt worden, er is meestal sprake van een PvdA-er.

Dat kan verschillende dingen betekenen:

1. De PvdA-er is er gewoon open in;
2. De PvdA-er wil het wel verborgen houden, maar dat lukt niet, de mensen met kerkgeschiedenis hebben misschien meer en langer ervaring met dingen onder-de-pet te houden ;-) ;
3. Het is een normaal en ingeburgerd gegeven binnen de PvdA en het komt daardoor gemiddeld vaker voor.

Ik loop natuurlijk kans uitgemaakt te worden voor rechts, maar het geeft me inmiddels een beetje het gevoel van de stickers die vroeger de ronde deden met een televisie en daarin het hoofd van Joop den Uijl. De tekst erbij was zoiets als “wanneer u dit beeld ziet, zet dan uw televisie uit“. Ik vind dat wat kinderachtig, maar ik wordt wel een beetje moe van die mooi-, goed- en gladpraters. Ene W. Bos voorop.

En dan hebben we het nog niet eens gehad over Eveline. Herfkens, de zakkenvullende oud minister van Ontwikkelingssamenwerking. 7000 (lees: zevenduizend) dollar huursubsidie per maand voor haar meer dan 100 vierkante meter hut in New York.

En het is niet alleen Nederlands nieuws: Kijk hier